به نام آن که جان را فکرت آموخت
بازم یکی دیگه!!!!
اینقدر مارو تشویق نکنید کار دست خودمون میدیم!!!
این وجیزه ناچیز هم به عشق ارباب :
نیست در منظر چشمم اثری از رویت
خواستم تا که بگیرم خبری از کویت
نیستم لایق اگر من که شوم همراهت
به گدایی بنشینم همه شب در راهت
آستان بوس توام ای گل زهرا مددی
تو که مولای من از روز ازل تا ابدی
رویم از معصیت و ظلم وگنه گشته سیاه
عمرم از غفلت واز بی ثمری گشته تباه
چهره بگشای ببینم رخ زیبای تو را
باز کن لب که همی بشنوم آوای تو را
حلقه بر گوشم واز کون ومکان آزادم
در ره عشق تو این گونه بود فریادم
"نیست بر لوح دلم جز الف قامت یار
چه کنم حرف دگر یاد نداد استادم "
یاعلی
شاعر اگر سعدی شیرازی است بافته های من وتوبازی است
بالاخره بعد از سالها ماهم دوباره یه شعر گفتیم!
البته بیشتر شبیه معر تا شعر!!!!
اونم تا بیاد موتورمون گرم شه میترسم دوباره تبش فروکش کنه
خوب دیگه هف هش سالی خاک خورده!
یه مدت باید هلش داد
حالا شما خیلی به وزن وقافیش کار نداشته باشید چون با خط کش
اندازه گیری شده!!!
اینم بگم این شعر در ادامه یکی از اشعار سرکار خانم اعرابی سروده شده
پس اول شعر ایشونو بخونید:
می توان با غنچه ها هم راز شد
یا که با گیسوی شب دمساز شد
می توان تا آسمان تسلیم کاشت
روی لوح دل ردیفی نو نگاشت
می توان لبخند مه را بو کشید
در پس شب جرعه یاهو کشید
می توان از مشتری مستی خرید
مزه عشق مجسم را چشید
می توان خواب زمستان راربود
روزنی از عقل در مستی گشود
می توان درذهن شیطان رخنه کرد
خواب رندان جهان آشفته کرد
می توان درد دلی با چاه کرد
بی وفایان را سزا یک آه کرد
می توان دی را به فردا وصله کرد
خاطر امروز پر آوازه کرد
می توان می خورد شب با عرشیان
صبح فردا شد مراد فرشیان
می توان با مهر و قهر آمیختن
نام حیدر را به عرش آویختن
واما شعرمن !!! :
میتوان با سوز واشک وناله ها
غنچه ای شد درمیان لاله ها
می توان باجان ودل فریاد کرد
روح را از بند نفس آزاد کرد
می توان دوری زعصیان وگناه
چونکه بودی بر ملائک سجده گاه
می توان در کار جدیّت نمود
قوه را تبدیلِ فعلیّت نمود
می توان از سرّ حق آگاه شد
راهیانش را چراغ راه شد
می توان همراهی خون خدا
با نوای ( کل ارض کربلا )
چون شهیدان دین حق یاری نمود
حکم حق را درجهان جاری نمود
آن شقایق ها که پرپر آمدند
سرو قدّانی که بی سر آمدند
می توان چون یوسف زیبا جمال
وارهید از نفس واوهام وخیال
همچو سقا برهوسها پا نهاد
" آب را درحسرت لبها " نهاد
می توان پرواز تا پیش خدا
هم نشینی با تمام انبیا
همچو مجنون عزم لیلا داشتن
عشق یوسف چون زلیخا داشتن
با علی چون همنوایی در غدیر
پیرو او باش و از او خط بگیر
حال این گوی است واین میدان بیا
لَیسَ لِلانسَان اِلا مَا سَعَی
* قسمت داخل گيومه" "از اشعار مرحوم آقاسي اقتباس شده
خیلی وقت بود لطیفه ننوشته بودم
امروز میخوام یه لطیفه بنویسم که خیلی وقتها ممکنه خودمون مشابهش روانجام بدیم
به نظر من به اینجور لطیفه ها نباید خندید، که باید گریست
نظر شما چیه؟
مردی که دماغش به طرف چپ کج بود وارد شهری شد،یکی از بزازهای آن شهر اورا دید،از او تقاضا کرد که درآن شهر بماند وشاگردی مغازه او را بنماید، اما آن مرد قبول نمیکرد.چون اصرار از حد گذشت،مردم اورا سرزنش کردند که این چه اصراری است که به او می کنی؟ مگر شاگرد قحط است؟! او در جواب گفت: در شاگردی این مرد نفعی است که شما متوجه آن نیستید. پرسیدند چه نفعی؟ بزاز گفت : این مرد دماغش کج است به درد کار من میخورد، چون اگر از طرف چپ متر کند وبخرد،وازطرف راست متر کرده وبفروشد، در هر روز چندین متر به نفع ما خواهد بود!
